I let some blind guy borrow money the other day. He said he was gonna pay me back next time he saw me…The f?
30 May 2012
Tingin ng mga bobong kapitbahay ko, puta daw ako. Nagpapagamit, binabayaran. Sabi nila, ako daw ang pinakamaganda at pinakasikat sa aming lugar noon. Di ko nga alam kung sumpa ito, dahil dito naletse ang kinabukasan ko.
Tara, makinig ka muna sa kwento ko, yosi muna tayo.
Alam mo, maraming lumapit sa akin. Nagkagusto at naakit. Ang hirap pag lahat sa iyo, virgin eh. Tinanggap ko naman silang tao, bakit kaya nila ako ginago? Hindi ko maintindihan ang mga nangyari sa akin. Bukas palad ko naman silang pinakitunguhan, ni hindi ko nga itinuring na iba. Iniisip ko na nga lang na kasi di sila taga rito kaya siguro talagang ganoon.
Tatlong malilibog na foreigners ang nagpyesta sa katawan ko. Sabi nila na-rape daw ako.
Sa tatlong beses akong nagahasa, ang pinakahuli ang di ko makakalimutan. Parang maski di ko ginusto ang mga nangyari, hinahanap-hanap ko siya. Kasi, ibang-iba ang hagod niya. Umiikot ang mundo ko sa tuwing ginagamit niya ako. May mga pagkakaton na nasusuka na ko sa mga nangyayari sa aming dalawa. Parang ‘pag humahalinghing siya, nararamdaman ko na nalalason ako.. Gusto ko mang umayaw, hindi ko makuhang humindi. Hindi ko din alam kung bakit. Ibang klase din kasi siya mag-sorry eh, lalo pa at inalagaan niya ako at ang mga naging anak ko.
Alam mo, parating ang dami naming regalo – may chocolates, yosi at ano ka! May datung pa! Nakakabaliw siya! Alam kong ginagamit niya lang ako pero pagamit naman ako nang pagamit. Sa kanya namin natutunan mag-inggles, di lang magsulat ha! Magbasa pa!
Nung kinasama ko siya, guminhawa buhay namin. Sosyal na sosyal kami! Ewan ko nga ba, akala ko napapamahal na ako sa kanya. Akala ko tuloy-tuloy na kaligayahan namin, yun pala unti-unti niya akong pinapatay.
Punyetang buhay! Sa dami ng lason na sinaksak niya sa katawan ko, muntik na akong malaspag. Ang daming nagsabi na ang tanga tanga ko. Palayasin ko na daw. Taon ang binilang bago ako natauhang makining sa payo. Iniisip ko kasi na parang di ko kakayanin na mawala siya sa akin… Sa amin! .
Sa tulong ng ilan sa mga anak ko, napalayas ko ang demonyo pero ang hirap magsimula. Hindi nga ako sigurado kung nabunutan ako ng tinik o nadagdagan pa. Masyado na kasi kaming nasanay sa sarap ng buhay na naranasan namin sa kanya, kaya eto nabaon kami sa utang. Lubog na lubog kami sa pagkakautang, kulang yata pati kaluluwa namin para ibayad sa mga inutang namin.
Nakakahiya man aminin pero hanggang ngayon, sa tuwing mabigat ang problema ko, siya ang tinatakbuhan ko. ‘Yun nga lang, kapit sa patalim sabi nga nila. Para akong isang aso na nangagat ng amo, na bumabahag ang buntot at umaamo kapag nangangailangan.
Usap-usapan ako ng mga kapitbahay ko. May nanghihinayang, namumuhi at naaawa. Puta na kasi ang isang magandang katulad ko. Ang dating hinahangaan at humahalina ay nabibili sa murang halaga. Alam mo maski ganun ang mga nangyari sa akin, nilakasan ko pa rin ang loob ko. Kailangan makita ng mga anak ko, na masasandalan nila ako maski ano pang mangyari.
Maski ano pa ang sabihin ng iba, sinisikap namin na maging maganda ang buhay namin. Nag-aambisyon kami at nangangarap. Ayun, may mga anak ako na nasa Japan, Hong Kong, Saudi. Yung iba nag-US, Canada, Europe. ‘Yung iba ayaw umalis sa akin. Halos lahat, wala naman silbi. Masaya daw sa piling ko, maski amoy pusali ako.
Sa dami ng mga anak ko na nagsisikap na tulungan ang kalagayan namin, siya din ang dami ng mga anak ko na nanamantala sa kabuhayan at kayaman na itinatabi ko para sa punyetang kinabukasan naming lahat. Eto na nga ang panahon na halos di na kami makaahon sa hirap ng buhay. Napakahirap dahil nasanay na kami sa ginhawa at sarap.
Alam mo, gusto ko na sanang tumigil sa pagpuputa kaso ang laki talaga ng letseng utang ko eh. Palaki pa ng palaki! Paano na lang ang mga anak kong naiwan sa aking puder? At paano na lang ang mga anak kong nasa abroad? Baka di na nila ako balikan o bisitahin man lang? Hindi na importante kung laspagin man ang ganda ko, madama lang ng mga anak ko ang pagmamahal ko. Malaman nila na ibibigay ko ang lahat para sa kanila.
Sa tuwing titingin ako sa salamin, alam ko maganda pa rin ako. Meron pa din ang bilib sa akin. Napapag-usapan pa din. Sa tuwing nakikita ko ang mukha ko sa salamin, nakikita ko ang mga anak ko. Tutulo na lang ang mga luha ko ng di ko namamalayan. Ang gagaling nga ng mga anak ko eh, namamayagpag kahit saan sila pumunta. Mahusay sa kahit anong gawain. Tama man o mali.
Sa dami ng mga anak ko, iilan lang ang may malasakit sa akin. May malasakit man, nahihilaw pa.
Mabigat dalahin para sa akin, ang katotohanan na ni minsan ay di kami naging isang pamilya. Halos lahat ng mga anak ko, galit sa isa’t isa. IIlan ang gusto magtulungan, naghihilahan pa. Madalas kong itinatanong sa sarili ko kung naging masama ba akong nanay para magturingan ng ganito ang mga anak ko?
Kanino bang similya ng demonyo nanggaling ang mga anak kong maituturing mong may mga pinag-aralan pero nakakadama ng saya at sarap sa paghihirap ng kapatid nila? Di ko lubos maisip kung saan impiyerno nanggaling ang kasikiman ng ilan sa mga anak kong ito. Sila pa naman ang inaasahan kong magbabangon sa amin. Nakakabaliw isipin na natitiis nila ang kalagayan ng kanilang mga kapatid na halos mamatay sa hirap ng buhay. Parang di sila magkakapatid sa tindi ng pagkaganid at walang pagmamalasakit.
Ang di ko akalain ay mismong mga anak ko, ang tuluyang sisira sa akin. Kinapital ang laspag na ganda ko. Masaya sila sa mga nabibili nila mula sa pinagputahan ko. Buong angas nilang pinagyayabang ang mga pansamantalang yaman at ang kanilang hilaw na pagkatao sa mga makakakita at makikinig. Talaga bang nakakalula ang materyal na kayamanan at mga titulong ikinakabit sa pangalan? Hindi ko maintindihan.
Minsan sa pagtingin ko sa salamin, ni hindi ko na nga kilala sarili ko. Dadating na naman ang pasko, sana maalala naman ako ng mga anak ko. Ilang linggo pa, magbabagong taon na. Natatakot ako sa taong darating. Ngayon pa lang usap-usapan na ang susunod na pangbubugaw sa akin. Gagamitin pa nila ang kahinaan ng mga kapatid nilang alipin sa kalam ng tiyan. Sa tagal ng panahong ganito ang sitwasyon namin parang eto lang ang sulok na gagalawan ko. Sana may magtanggol naman sa akin. Ipaglaban naman nila ako. Gusto kong isigaw: “Ina ninyo ako! Pagmamahal nyo lang ang kailangan ko!”
Sensya na, ang haba na ng drama ko. Masisira na ang make up ko nito eh. Salamat ha, pinakinggan mo ako. Malaking bagay sa akin na nakausap kita. Ang tagal nating nag-usap, di man lang ako nagpapakilala.
Ay sorry, di ko nasabi pangalan ko.
Pilipinas nga pala.
this is by Mike Portez-Borromeo :)
30 May 201210 ways to Survive in College.
1. Pumasok sa first day of class. Wag mong isipin na first day naman, baka wala ring gawin. Essential ang first day ng College. Kung ayaw mong mamulala sa mga susunod na araw, pasukan mo to. Eto ang araw na maghahanap ka ng rooms, subjects at may mga ilang prof na magpapakilala na, may mga istriktong prof na nagagalit sa mga estudyante na wala sa unang araw, kaya babala.
2. Huwag susugod sa giyera ng walang dalang armas. Huwag na huwag kakalimutan ang pinakaimportanteng gamit ng isang college student: ang Ballpen. Kung nung highschool ay puno ang bag mo ng 9 na notebooks, pencil case, crayons, pantasa, gunting, libro. Sa college, Ballpen at binder lang ang tanging kelangan mo. Ay, isa pa pala wag na wag kang magpapawala ng yellow pad. Dahil kung problema sa highschool days ang papel, ganito rin sa college. Para mabawasan ang mga buraot sa mundo, simulan mo na ng pagkukusa, Magdala ka. tatlo dos lang ang yellowpad sa tindahan nila Aling Idad.
3. Mag take-down notes. Para diyaan ang ballpen at binder na dala mo. Wag gawing palamuti sa bag. Gamitin. Wag tumunganga sa prof, isulat habang nakikinig. Wag mong gayahin yung mga naggagaling galingan na nakaprente lang sa prof dahil sila rin ang mga taong nagkukumahog manghiram ng notes kapag may nagaganap na pop quiz.
4. Maghanap ng tambayan/aralan. Hindi naman maghapon ay nasa loob ka ng classrooms. May break din, kaya kung malapit ang bahay o may dorm na tinutuluyan, doon nalang tumuloy para iwas gastos. Kung malayo ay maghanap ng mura at komportableng lugar na matatambayan, pwedeng doon ka na rin mag-review kung gusto mo.
5. Unahin ang mga subject na nahihirapan ka. Kung nahihirapan ka man sa isang subject (o dalawa o tatlo) Yun ang unang pagtuunan ng pansin, at pag-aralan. Siguraduhing, fresh at nasa huwisyo ang utak pag pag-aaralan para hindi sayang ang oras at effort mo dahil kung nagrerebyu ka ng wala sa mood ay walang papasok sa utak mo. Kung nahihirapan ka talaga, maghanap ka ng taong marunong sa subject na yun at magpaturo.
6. Maki-mingle, single man o hindi. Makipagkilala sa ibang tao. Pwera nalang kung loner ka at mas gusto mong mag-isa, pero kung hindi, makipag socialize ka. Maghanap ng kaibigan na totoo at laging maasahan. Yung nandyan kahit anong panahon. Wag yung parasite na magaling lang sayo pag mabango ka. Wag kakaibiganin ang mga alam mo namang wala kang mapapala, kung gusto mong makatapos ng pag-aaral. Pumili ng tamang kaibigan.
7. Be yourself. Oo, ang gasgas na linyang be yourself. Be yourself, unless you’re a loser be someone else. Dejoke. Wala kang mapapala kung magpapanggap kang bilang ibang tao. Maaring magustuhan ka nila pero hindi bilang ikaw kungdi ang pinagpapanggap mo. Mas magandang magustuhan ka ng mga tao bilang sarili mo at di sa ini-impersonate mong tao.
8. “Maging estudyante ng iyong paaralan” Gamitin mo naman ang resources sa school na iyong pinapasukan. Bisitahin paminsan-minsan ang library, computer labs etc. Kausapin ang mga prof na nakikita mo outside campus, wag lang sisipsip. Wag yung pumapasok ka lang sa school at sa classroom lang ang alam mo. Parang bansa lang din yan na tinitirhan mo. Mahalin ang eskwelahan.
9. Magbigay ng oras para sa pag-aaral. Para maiwasan ang cramming tuwing exams, maglaan ng oras para sa pag-aaral. Yung mga panahong wala ka namang ginagawang produtikbo ay magbasa basa ng notes. Mas maganda ang may schedule, kung hindi every weekends okaya naman tuwing gabi bago ka matulog. Iwasan ang caffeinated drinks e.g kape, softdrinks, energy drink bago o pagkatapos mag-aral.
10. Maglaaan ng oras para sa sarili. Hindi rin namang magandang puro aral aral na lang. Baka masiraan ka ng bait kapag ganun. Magkaroon din ng oras para sa recreation. Wag lang din yung sobra. Maglibang paminsan-minsan pero siguraduhing tapos na ang lahat ng gawain para maiwasan ang paghahabol.
Nawa’y may naitulong ako para sa mga magka-college dyan, kung may kulang man, pakisabi nalang. :)
-nabasa ko lang to. Baka kasi kailanganin ko :)
29 May 2012I get jealous,i get mad,i get worried, i get curious. That’s only because i care.
29 May 2012
